Η ηλέκτριση με επαγωγή είναι η διαδικασία δημιουργίας ηλεκτρικών φορτίων σε ένα ουδέτερο σώμα, πλησιάζοντάς το σε ένα φορτισμένο σώμα, χωρίς να υπάρχει φυσική επαφή μεταξύ τους. Τα φορτία του ουδέτερου σώματος διαχωρίζονται, με τα αντίθετα φορτία να έλκονται προς το φορτισμένο σώμα και τα ομώνυμα να απωθούνται στο άλλο άκρο. Το ουδέτερο σώμα παραμένει συνολικά φορτισμένο, αλλά δεν αποκτά μόνιμο συνολικό φορτίο, εκτός αν γειωθεί ή απομακρυνθεί το αρχικό φορτισμένο σώμα.
Πώς λειτουργεί η ηλέκτριση με επαγωγή
Αρχική κατάσταση: Έχουμε ένα ουδέτερο σώμα, για παράδειγμα μια μεταλλική ράβδο, που περιέχει ίσο αριθμό θετικών και αρνητικών φορτίων.
Προσέγγιση φορτισμένου σώματος: Πλησιάζουμε ένα φορτισμένο αντικείμενο (π.χ. μια θετικά φορτισμένη σφαίρα) κοντά στη μεταλλική ράβδο, χωρίς όμως να την αγγίξει.
Διαχωρισμός φορτίων: Τα ελεύθερα ηλεκτρόνια της μεταλλικής ράβδου, τα οποία είναι αρνητικά φορτισμένα, έλκονται από τη θετική σφαίρα και συγκεντρώνονται στο άκρο της ράβδου που είναι πιο κοντά στη σφαίρα.
Απώθηση φορτίων: Τα θετικά φορτία στη ράβδο, τα οποία είναι τώρα σε πλεόνασμα στο άλλο άκρο, απωθούνται μακριά από τη σφαίρα, προς το άλλο άκρο της ράβδου.
Ηλέκτριση: Το άκρο που είναι κοντά στη σφαίρα γίνεται αρνητικό, ενώ το άκρο που είναι μακριά γίνεται θετικό. Το σώμα παραμένει ηλεκτρισμένο όσο η φορτισμένη σφαίρα βρίσκεται κοντά του.
Βασικά σημεία
Δεν υπάρχει φυσική επαφή: Η διαδικασία επιτυγχάνεται χωρίς ηλέκτριση με επαφή.
Προσωρινός διαχωρισμός: Το ουδέτερο σώμα παραμένει συνολικά ουδέτερο.
Γείωση για μόνιμο φορτίο: Για να αποκτήσει το σώμα μόνιμο, συνολικό ηλεκτρικό φορτίο, πρέπει να γειωθεί ενώ η φορτισμένη σφαίρα παραμένει κοντά του.
(Επεξεργασία με ΑΙ)